Ga naar de inhoud Ga naar het zoeken Ga naar het menu
Logo van Gemeentearchief Vlissingen

Oorsprong van de naam Vlissingen

Over de naamgeving van Vlissingen bestaan verschillende theorieën. Sommigen snijden hout anderen horen thuis in het land der fabelen. De heer J.J. Kamermans uit Herwen kwam met een aannemelijke theorie. Er is een verband tussen de naam Vlissingen en een groep nomaden die in deze streek schapen hield. Het eerste deel van de naam Vlissingen verwijst naar het begrip ‘vlies’ in de betekenis van: vacht, een bedekking, bijvoorbeeld een schapenvacht. Hieruit kan door verbastering eenvoudig het woorddeel ‘vlis’ of ‘flis’ zijn ontstaan. Het woorddeel ‘ingen’ komt onder andere voor als achtervoegsel van een naam (collectiesuffix), bijvoorbeeld Karolingen. Een groep mensen die genoemd zijn naar de ‘volgelingen’ van Karel (de Grote). In het Vlissingse geval: een groep nomaden die hier tijdens de volksverhuizingen neerstreek en zich bezighield met het houden van schapen. Deze nomaden vestigden zich hier definitief en stichtten de plaats Vlissingen.

Een andere eveneens acceptabele theorie is afkomstig van F. Puylaert uit Gent. Hij gaat uit van het oude Germaanse woord Flessche in de betekenis van een stilstaand water. Oud-Vlissingen lag ook aan een van zee afgesloten kreekrest. De uitgang ‘inge’ is hierbij een oude hydroniem, zoals we die ook tegenkomen bij de plaatsen Kloetinge, Kruiningen en Biezelinge. Plaatsen die gelegen waren een stilstaand water of kreekrest.

Een uitgebreidere beschrijving van beide theorieën kunnen bij het gemeentearchief worden opgevraagd. Hieronder een aantal minder aannemelijke theorieën. Meer bedoeld als aardig verhaal, dan dat deze berusten op feiten.

Bisschop Willibrord

Volgens de legende zou Willibrord in de 7e eeuw hier aan land gekomen zijn om het evangelie te verkondigen. Hij trof er een aantal bedelaars aan met wie hij de inhoud van de fles deelde die hij bij zich droeg. Een wonder geschiedde, want de inhoud van de fles bleek niet te zijn afgenomen. Willibrord vertrok 'met achterlating van zijn fles' toen hij constateerde dat de bewoners niet naar zijn woorden wilden luisteren. Daarna zou hij de plaats ‘Flessinghe’ hebben genoemd.

Tot 1809, toen het stadhuis aan de Grote Markt door het bombardement van de Engelsen in vlammen opging, is de fles die aan Willibrord werd toegedicht daar bewaard geweest. De zilveren deksel van de lederen fles kon uit de vlammenzee worden gered. In 1881 verkocht de gemeente deze deksel met nog een aantal zilveren voorwerpen, vanwege geldgebrek aan het Rijksmuseum. Het stedelijk Museum Vlissingen heeft inmiddels de deksel van de Willibrordfles, nu in bruikleen van de Rijksdienst beeldende Kunst, weer in de collectie opgenomen.

Veerhuis met fles

Kroniekschrijvers maakten regelmatig melding van het bestaan van een veer op Vlaanderen. Bij Oud-Vlissingen zou een veerhuis hebben gestaan waaraan een fles hing. Volgens Randijn de Hooge zou de monnik Jacob van Dreischor die plaats in 967 ‘het veer aan de Vlesse’ hebben genoemd. Aangezien veel plaatsen, die aan voormalige stromen waren gelegen, de uitgang 'ingen' verkregen zou langzamerhand de naam ‘Vles-inge’ ontstaan kunnen zijn.

Vles

De kroniekschrijver Van Boxhorn achtte het waarschijnlijk dat ‘vles’, dat bij de oude Denen de getijdenbeweging van de zee aangaf, tot de naam ' Vlissingen' heeft geleid.

Ulysses

Een theorie als zou Vlissingen afgeleid zijn van de naam Ulysses is vergezocht. Homerus zou volgens deze theorie Ulysses (= Odysseus) in zijn zwerftochten over de zeven zeeën ook deze landen hebben laten bezoeken.

Drankzucht

Degenen die de oorsprong menen te moeten afleiden van ‘fles’, omdat de inwoners, zowel mannen als vrouwen ‘zeer geneigd zouden zijn geweest zijn om de zorgen des leevens door eenen drank te verdrijven’ kunnen evenmin serieus worden genomen.